Rig'e güç vermek: konektörler, riser'lar ve bağlı olduğu devre

Gerçekte bozulan parça

Rig'leri genellikle kartlar öldürmez. Konektörler öldürür. Bir madencilik rig'indeki neredeyse her yanık kokusu, kahverengileşmiş fiş ve açıklanamayan yeniden başlatma, bir bakır parçasının tasarlandığından fazla akımı aylarca kesintisiz taşımaya zorlanmasından kaynaklanır.

Bu da burayı sayıların yaklaşık değil tam olarak bilinmeye değer olduğu tek alan yapar, çünkü arıza biçimi çalışmayı bırakan bir kart değildir. Beklemediğiniz bir yerde ortaya çıkan ısıdır.

Karttaki her soket için bir kablo

8-pin PCIe konektör 150 watt için derecelendirilmiştir; bu da 12 voltta o fişten ve arkasındaki telden yaklaşık 12,5 amper demektir. 6-pin 75 watt için derecelendirilmiştir ve anakart yuvası kendi başına 75 watt daha sağlar.

Birçok güç kaynağı, tek bir hat üzerinde iki konektör bulunan, ikinci fişin birincisinden sarktığı kablolarla gelir. Bu, az güç çeken kartlar için vardır ve bir rig'deki en yaygın hatadır. Bir kartın iki 8-pin soketini böyle tek bir kablodan beslemek, o tek hattan ikisini birden, yani yaklaşık 25 amperi, bunun yarısı için seçilmiş bir telden taşımasını istemektir.

Kural basittir ve göze alınmaya değer bir istisnası yoktur: karttaki her soket için güç kaynağından bir kablo. Kaynağın yeterince ayrı kablosu yoksa o kart için doğru kaynak değildir ve hiçbir adaptör bunu değiştirmez.

Klasik rig yangını olan SATA riser

Bir riser'ın kendi gücüne ihtiyacı vardır, çünkü yuvanın normalde sağlayacağı 75 watt'ı karta o verir. Riser'lar birkaç soket seçeneğiyle gelir ve bunlardan biri yanlıştır.

SATA güç konektörü 54 watt için derecelendirilmiştir. Bir riser'dan bundan fazlası istenebilir. Bu, sürücüler için tasarlanmış, küçük düz kontakları olan ve lehimlenmek yerine sıkıştırılarak takılma eğiliminde olan bir konektördür ve günün her saatinde değerinden fazlasını taşıması istenir. Eriyen SATA fişlerinin fotoğraflarının ayrı bir tür haline gelmesinin nedeni budur.

Riser'daki 6-pin PCIe soketi ya da çok daha yüksek değere sahip Molex'i kullanın. Bir riser yalnızca SATA sunuyorsa uyarlanacak değil atılacak bir riser'dır ve SATA'dan Molex'e adaptör durumu iyileştirmez, kötüleştirir: zayıf konektör hâlâ zincirdedir, üstelik artık fazladan bir bağlantı noktasıyla.

Birden fazla riser'ı tek bir kabloya zincirleme bağlamayın. Kablodaki fiş sayısını değil, kablodaki watt'ı sayın.

En yeni konektör ayrı bir özen ister

Son yüksek güçlü kartlardaki 16-pin konektörün aşırı ısınma ve erime konusunda iyi belgelenmiş bir geçmişi vardır. Bir revizyon, tam oturmamış bir fişin fark edilme olasılığını artırmak için algılama pinlerini kısalttı, ancak erime raporları devam etti; çünkü temel sorun, bir kartın, yükü eşit paylaşması gereken kontaklar üzerinden konektörün derecesine yakın güç çekmesidir.

Böyle bir kart çalıştırıyorsanız: tık sesi gelene kadar yerine oturtun ve ardından kasa tarafından açılı çekilmediğini kontrol edin, fişin yakınında keskin bükümlerden kaçının, güvenmek için belirli bir nedeniniz yoksa üçüncü taraf adaptör kullanmayın ve ara sıra ona bakın. Aylarca sınırına yakın çalışan bir kart, bu konektörlerin değerlendirildiği masaüstü kullanımından daha zor bir hayat yaşar.

Kaynağı boyutlandırmak

Kartların varsayılan değerlerinde değil, onları gerçekte çalıştırdığınız güç sınırında ne çektiğini toplayın, ardından kart, işlemci, sürücü ve fanlar için kabaca 100 watt ekleyin. Sonra kaynağı tam toplama göre boyutlandırmak yerine pay bırakın.

Pay bırakmanın nedeni güvenlikten çok verimliliktir. Bir kaynak aralığının ortasında bir yerde en verimli, iki ucunda en verimsizdir; bu yüzden sürekli tavanına yakın çalıştırılan bir ünite, ödediğiniz enerjinin daha fazlasını boşa harcar ve bunu yaparken daha sıcak çalışır. 80 Plus derecesi bu verimliliğin bir ölçüsüdür ve sürekli çalışan bir makinede sınıflar arasındaki fark bir teknik özellik ayrıntısı değil gerçek paradır.

Belirli bir boyutun üstünde tek bir rig'de iki kaynak olması normaldir ve doğru yapılması gereken şey, ikisinin birlikte açılması ve ortak bir toprağı paylaşmasıdır; senkronizasyon adaptörü bunun içindir.

Bir priz gerçekte neyi çalıştırabilir

İnsanların en son karşılaştığı ama ilk karşılaşması gereken kısıt budur, çünkü rig'i değil binayı ilgilendiren kısıttır.

Devreler, tam değerlerinde sürekli kullanım için derecelendirilmemiştir. Saatlerce aralıksız çalışan bir yük sürekli yük sayılır ve bunun için kabul edilen sınır, devre değerinin %80'idir. 120 voltta 15 amperlik bir devrede bu 12 amper, yaklaşık 1.440 watt eder. 20 amperlik bir devrede 16 amper, yaklaşık 1.920 watt. 230 voltta 16 amperlik bir devrede ise kabaca 2.900 watt.

Bu prizin değil bütün devrenin değeridir: aynı sigortaya bağlı diğer her şey aynı sayıdan düşülür; aylardır çalışan bir rig'in, biri yan odada ilk kez ısıtıcı kullandığında sigortayı attırması da bu yüzdendir.

Ayrıca prizden çekilen değer kartların toplamından yüksektir, çünkü kaynak kusursuz değildir. 1.200 watt bileşen gücü çeken bir rig prizden belki 1.300 watt çeker. Teknik özellikleri toplamak yerine bunu prize takılan bir ölçerle ölçün: çok ucuzdur ve sigortanın önemsediği tek sayıdır.

Bir kez yapmaya değer şeyler

• Güç kablolarını kaynakla aynı üreticiden alın. Modüler kablolar bir standart değildir ve başka bir üniteye ait bir kablonun pin dizilimi farklı olabilir; bu da donanımı yavaş yavaş değil anında bozar.
• Tam yükte geçen ilk saatten sonra konektörlere elinizle dokunun. Ilık olması sorun değil, sıcak olması sorundur ve tek bir fişin sıcak olması size hangisi olduğunu söyler.
• Yedek bir riser bulundurun. Arızalanma olasılığı en yüksek ve rafta tutması en ucuz parçadır.
• Mümkünse rig'i kendi devresine bağlayın. Evdeki başka bir şeyin çalışma sürenize karar verdiği bütün sorun sınıfını ortadan kaldırır.