Ustawienia programu do kopania, które naprawdę mają znaczenie
Pięć ustawień wspólnych dla każdego programu do kopania, co robi każde z nich i których wartości domyślnych nie należy zmieniać bez zmierzonego powodu.
Pięć ustawień, które się liczą
Każdy program do kopania, niezależnie od marki, konfiguruje się za pomocą tych samych pięciu rzeczy: algorytmu, adresu i portu poola, portfela (z nazwą workera), wyboru TLS i opcji dostrajania. Pierwsze cztery decydują o tym, czy w ogóle odbywa się kopanie; tylko piąta dotyczy prędkości. Pierwsze cztery należy wziąć ze strony Jak kopać, a piątą traktować jako nieobowiązkową pracę domową.
Nazwy workerów i wiele koparek
Po adresie portfela należy dodać krótką nazwę workera (z kropką pomiędzy), aby każda koparka była widoczna w panelu osobno. Bez nazw wszystkie koparki raportują jako jeden anonimowy worker i nie da się ustalić, która maszyna wypadła. Najlepiej używać zwykłych liter i cyfr i trzymać nazwę krótką.
TCP czy TLS
Tutaj ten sam port obsługuje oba warianty: stratum+tcp:// dla zwykłego połączenia, stratum+ssl:// dla szyfrowanego. TLS praktycznie nic nie kosztuje pod względem wydajności i ukrywa adres portfela przed każdym, kto obserwuje ścieżkę sieciową; przy każdym połączeniu, któremu nie można w pełni zaufać, należy używać TLS.
Dostrajanie: jedna zmiana naraz
Intensywność, wątki i flagi dla poszczególnych GPU to wymiana stabilności na prędkość. Wartości domyślne dobrano tak, by działały wszędzie; każdy krok od nich to Państwa własny eksperyment. Należy zmienić jedno ustawienie, poczekać wystarczająco długo, by liczba była wiarygodna (średnia z 24 godzin w panelu, a nie chwilowy odczyt z konsoli), i prowadzić notatki. Artykuł o dostrajaniu GPU w tym Centrum pomocy opisuje całą metodę.