Proof of work a proof of stake
Jak proof of work i proof of stake w różny sposób zabezpieczają blockchain, ile każdy z nich kosztuje i dlaczego kopać można tylko monety proof of work.
Dwa sposoby na porozumienie
Każdy blockchain potrzebuje sposobu, by bez centralnego organu ustalić, która wersja historii jest prawdziwa. Dwie dominujące odpowiedzi to proof of work (PoW) i proof of stake (PoS). Zabezpieczają łańcuch w bardzo różny sposób i tylko jedna z nich wiąże się z kopaniem.
Proof of work
W proof of work utworzenie bloku wymaga rzeczywistych obliczeń, a łańcuch ufa historii, za którą stoi najwięcej pracy. Przepisanie przeszłości oznaczałoby ponowne wykonanie całej tej pracy, co jest zaporowo drogie. Tym właśnie zajmują się górnicy: zużywają moc obliczeniową, by zdobyć prawo do dodawania bloków i odebrać nagrodę.
Proof of stake
W proof of stake nie ma kopania. Uczestnicy blokują (stakują) monety, by zyskać prawo do proponowania i zatwierdzania bloków, a nieuczciwe zachowanie może ich kosztować utratę tej stawki. Zużywa to znacznie mniej energii, ale bezpieczeństwo opiera się na zablokowanym kapitale, a nie na wykonanej pracy. Do udziału potrzebne są monety, nie sprzęt.
Miejsce Pearl
Pearl to moneta proof of work, dlatego można ją kopać na GPU. Jej wyróżnikiem jest Proof of Useful Work: obliczenia zabezpieczające łańcuch to prawdziwa matematyka macierzowa, a nie jednorazowy hash, więc energia służy czemuś użytecznemu, a jednocześnie zapewnia bezpieczeństwo proof of work.