Vardiff i stała trudność share'ów
Jak pool automatycznie dobiera trudność share'ów, dlaczego zarobki nigdy się od tego nie zmieniają i w jakich rzadkich przypadkach warto ustawić stałą wartość.
Co robi vardiff
Trudność share'a decyduje o tym, jak trudno znaleźć pojedynczy share. Zmienna trudność poola (vardiff) obserwuje, jak szybko koparka przesyła share'y, i dostraja trudność, aż share'y napływają w stałym, docelowym tempie: duża koparka dostaje trudniejsze share'y, mała łatwiejsze. ZAROBKI w żadnym przypadku się nie zmieniają, bo trudniejszy share liczy się proporcjonalnie więcej; zmienia się tylko rytm przesyłania.
Dlaczego stałe tempo ma znaczenie
Zbyt łatwa trudność zalewa pool i łącze drobnymi share'ami; zbyt trudna oznacza share'y tak rzadkie, że hashrate w panelu mocno się waha, a restart marnuje więcej pracy w toku. Docelowe tempo to punkt równowagi i prawie dla każdego vardiff znajduje go lepiej niż ręcznie wybrana liczba.
Kiedy stała trudność pomaga
Przypięcie stałej trudności (tam, gdzie pool to obsługuje, przez port albo przyrostek loginu) przydaje się w kilku rzeczywistych przypadkach: przy konfiguracjach z proxy zbierającym wiele małych workerów, przy mocy wynajętej na rynku, która źle się zachowuje podczas zmian trudności, oraz przy testach wydajności, gdy liczby share'ów mają być porównywalne między przebiegami. Jeśli żaden z tych przypadków nie dotyczy Państwa, warto zostawić vardiff włączony.
Kiedy stała trudność szkodzi
Stała trudność znacznie poniżej naturalnego poziomu koparki marnuje przepustowość i zasoby poola bez żadnych dodatkowych zarobków; znacznie powyżej niego statystyki stają się zaszumione i wolno się stabilizują. Jeśli wartość ma być przypięta, należy zacząć od trudności, na której ustabilizował się vardiff (widocznej w konsoli programu do kopania), a nie od zgadywania.