Automatisch coins wisselen: wanneer het loont en wanneer het u stilletjes geld kost
Wat een profit switcher echt vergelijkt, de drie kosten die hij niet telt, en waarom het beloningsschema bepaalt of wisselen gratis of duur is.
Wat een switcher doet
Een profit switcher houdt meerdere coins in de gaten die uw hardware kan minen, schat wat elk ervan nu zou opleveren en zet de rig op de coin die het best lijkt. Verhuurplatforms doen hetzelfde namens u wanneer u hashrate verkoopt in plaats van er zelf mee te minen.
Het verkooppraatje is duidelijk en de rekensom lijkt onweerlegbaar: zit altijd op de coin die het best betaalt. Soms klopt dat echt. De rest van de tijd zit het er vol overtuiging naast, en de reden is dat de vergelijking die het maakt niet de vergelijking is die u uitbetaalt.
Het vergelijkt schattingen, geen uitkomsten
Het getal waarop een switcher rangschikt is de opbrengst per eenheid hashrate, berekend uit de huidige moeilijkheid en de huidige koers van een coin. Beide bewegen, en de tweede beweegt om redenen die niets met mining te maken hebben.
Daardoor is de rangschikking een voorspelling zonder foutmarge. Wanneer twee coins binnen een paar procent van elkaar liggen, en dat is meestal zo, valt de rangschikking binnen de ruis en speculeert een switcher die erop handelt op kop of munt, terwijl hij echte kosten betaalt voor de overstap.
De eerste kosten: de rig stopt
Overstappen betekent de miner herstarten, en vaak de dataset opnieuw opbouwen die het nieuwe algoritme nodig heeft voordat de eerste share kan worden gemaakt. Ondertussen verdient de rig niets.
Eén keer per dag is dat onzichtbaar. Elke twintig minuten is het een blijvende belasting op de hele operatie, en die groeit met het aantal kaarten. Dit zijn de kosten die mensen ontdekken na een maand overstappen, wanneer de totale opbrengst lager is dan ervoor en de hashrategrafieken er prima uitzien.
De tweede kosten: de ronde die u verlaat
Deze kosten verrassen mensen, en ze hangen volledig af van hoe de pool die u verlaat uitbetaalt.
Bij een schema dat per ronde betaalt, zijn uw shares uw aanspraak op het blok dat die ronde uiteindelijk vindt. Als u vertrekt voordat dat gebeurt, droeg u het risico en krijgt iemand anders de beloning. Schema's die precies dit gedrag willen ontmoedigen, waarbij de betaling afhangt van uw aandeel in de recente geschiedenis, maken het nog explicieter: vertrekken zet uw positie terug, en het werk dat u had opgebouwd telt niet meer.
Bij een schema dat per share betaalt, zijn deze kosten bijna nul. Elke share had al een prijs toen u hem indiende, dus weggaan kost u alleen de tijd die de overstap duurt.
De eerlijke versie van het advies is dus: een switcher hoort bij pay-per-share, of bij een pool waar u lang genoeg blijft om rondes af te maken. Vaak wisselen tussen pools die per ronde betalen, betekent steeds opnieuw rondes financieren die iemand anders uitbetalen.
De derde kosten: het stof dat u achterlaat
Elke coin die u bezoekt, laat ergens een saldo achter. Als dat onder de uitbetalingsdrempel van die pool zit wanneer u verdergaat, blijft het daar staan, en een switcher die in een maand een dozijn coins aandoet, laat een dozijn kleine bedragen achter verspreid over een dozijn pools.
Afzonderlijk verwaarloosbaar, samen niet, en vaak nooit teruggehaald, omdat elke drempel bereiken zou betekenen dat u lang genoeg naar die coin teruggaat om de rest te verdienen.
De twee instellingen die niemand verandert
Bijna elke switcher biedt beide aan en bijna iedereen laat ze op de standaardwaarde staan, en daar komt de meeste schade vandaan.
- De marge. Hoeveel beter de andere coin moet lijken voordat er wordt overgestapt. Een standaardwaarde dicht bij nul stapt over op ruis. Zet hem ruim genoeg dat de overstap de herstart, de verlaten ronde en het achtergelaten stof terugverdient.
- De minimale verblijftijd. Hoe lang de rig moet blijven staan voordat hij weer mag overstappen. Zonder die tijd leveren twee coins die steeds van plaats wisselen een rig op die zijn dag met herstarten doorbrengt.
Wanneer overstappen het juiste antwoord is
- U verhuurt hashrate in plaats van er zelf mee te minen. De koper draagt het coinrisico en u wordt betaald voor de hashrate, en voor dat geval is dit hele model gebouwd.
- De verschillen tussen coins zijn echt groot, niet een paar procent. Soms beweegt één coin ver genoeg dat de rangschikking geen kop of munt meer is.
- U mint om direct te verkopen en houdt niets aan, dus het enige wat telt is de opbrengst van deze week.
Wanneer niet
- Eén of twee kaarten. De kosten van een herstart zijn voor een kleine rig even groot in verhouding als voor een grote, en de extra opbrengst die het kan opleveren is in absolute zin klein.
- U wilt een coin aanhouden waarin u gelooft. Een switcher optimaliseert deze week en verkoopt de rest, en dat is het tegenovergestelde van die positie.
- De betrokken algoritmen vragen bij elke wissel een zware herbouw. De kosten per overstap kunnen hoger zijn dan wat het verschil in rangschikking waard is.
- Uw rigs staan ver van de pools waartussen u zou wisselen. Een betere coin op een verre server kan in uw wallet slechter uitvallen zodra stale shares worden meegeteld.
Het alternatief dat meestal wint
Kies een coin om redenen die een week overleven, mine die, en laat het cumulatieve effect van een rig die nooit stopt het werk doen. Evalueer daarna maandelijks met echte cijfers in plaats van een live rangschikking: wat uw wallet ontving, tegenover wat dezelfde hardware in dezelfde periode elders zou hebben ontvangen.
Die vergelijking is het waard om te maken, en om op te handelen als ze doorslaggevend is. Ze hoeft alleen niet elk kwartier gemaakt te worden, en zo vaak gemaakt kost ze meer dan ze oplevert.